Bojownicy z ca┼éym ┼Ťwiatem – NIE

Wykl─Öta wojna domowa.

Up┼éyn─Ö┼éo 10 lat od formalnej inicjatywy ustanowienia 1 marca ┼Ťwi─Öta pa┼ästwowego ÔÇ×Dzie┼ä pami─Öci ┼╝o┼énierzy wykl─ÖtychÔÇŁ. Ku czci powojennego podziemia. Z inicjatywy dw├│ch kolejnych prezydent├│w Lecha Kaczy┼äskiego i Bronis┼éawa Komorowskiego oraz z entuzjastycznym poparciem obu posolidarno┼Ťciowych partii PO i PiS. Bez sprzeciwu ze strony lewicy. Uchwalenie ustawy o tym ┼Ťwi─Öcie to chyba najwa┼╝niejszy owoc tzw. POPiS-u. Owoc zatruty, fa┼észuj─ůcy pami─Ö─ç historyczn─ů i deprawuj─ůcy kultur─Ö polityczn─ů.

Najpierw o fa┼észach. S─ů ju┼╝ w pierwszym zdaniu preambu┼éy do ustawy ustanawiaj─ůcej ┼Ťwi─Öto. G┼éosi ona, ┼╝e powojenne podziemie zbrojnie ÔÇ×przeciwstawi┼éo si─Ö sowieckiej agresji i narzuconemu si┼é─ů re┼╝imowi komunistycznemuÔÇŁ. To najwy┼╝ej po┼éowa prawdy. W rzeczywisto┼Ťci wa┼╝nym – czy nawet nie najwa┼╝niejszym – powodem buntu cz─Ö┼Ťci podziemnego ruchu oporu by┼éy wyniki II wojny ┼Ťwiatowej. Polityczne i przede wszystkim terytorialne. Marzono o III wojnie ┼Ťwiatowej, kt├│ra to skoryguje. ┼Üpiewano: ÔÇ×Jedna bomba atomowa i wr├│cimy wnet do LwowaÔÇŁ, agitowano za g┼éosowaniem w referendum 1946 r. przeciw granicy na Odrze i Nysie. Trzon poakowskiej cz─Ö┼Ťci podziemia tworzy┼éy oddzia┼éy wycofuj─ůce si─Ö z Kres├│w wschodnich i emocjonalnie z nimi zwi─ůzane.

Kontestacja nowego kszta┼étu terytorialnego jako wa┼╝ny, a dla znacznej cz─Ö┼Ťci podziemia najwa┼╝niejszy postulat jest we wsp├│┼éczesnej narracji skrz─Ötnie przemilczany.

Sprzeciw cz─Ö┼Ťci ruchu oporu wobec wynik├│w II wojny ┼Ťwiatowej nie by┼é polsk─ů specyfik─ů. Buntowali si─Ö i nie chcieli sk┼éada─ç broni partyzanci r├│wnie┼╝ w innych krajach. W tej cz─Ö┼Ťci Europy, kt├│ra znalaz┼éa si─Ö pod wp┼éywem ZSRR, buntowa┼éa si─Ö prawica, a w pa┼ästwach zachodnich lewica. Do powa┼╝nych napi─Ö─ç dochodzi┼éo we Francji i we W┼éoszech, ale roz┼éadowano je w ramach demokratycznej i pokojowej rywalizacji. Ostry konflikt zbrojny wybuch┼é w Grecji. Silna w tamtejszym antyniemieckim ruchu oporu lewicowa ELAS (Grecka Ludowa Armia Wyzwole┼äcza) przej─Ö┼éa jesieni─ů 1944 r. w┼éadz─Ö w Atenach i znacznej cz─Ö┼Ťci kraju. Po kilku miesi─ůcach zosta┼éa tej w┼éadzy pozbawiona w wyniku brutalnej interwencji wojsk brytyjskich z u┼╝yciem czo┼ég├│w i lotnictwa. Zgin─Ö┼éo ponad 10 tysi─Öcy, a dosta┼éo si─Ö do niewoli 12 tysi─Öcy partyzant├│w. Churchill, pacyfikuj─ůc Grecj─Ö, mia┼é placet Stalina dzi─Öki zawartej w pa┼║dzierniku 1944 r. umowie ÔÇ×procentowejÔÇŁ. W zamian pozostawia┼é we wp┼éywach radzieckich Rumuni─Ö, W─Ögry, Polsk─Ö.

Na wschodzie – opr├│cz cz─Ö┼Ťci polskiego ruchu oporu – przeciw wynikom wojny zbrojnie buntowa┼éa si─Ö UPA (Ukrai┼äska Armia Powsta┼äcza) we wschodniej Galicji po radzieckiej i po polskiej stronie granicy. Ideowo pokrewna polskim Narodowym Si┼éom Zbrojnym, skrajnie nacjonalistyczna, sk┼éonna do wsp├│┼épracy z hitlerowskimi Niemcami przeciw ZSRR.

 

Ca┼éo┼Ť─ç na ┼éamach