Sabat PiS na 艁ysej G贸rze – NIE

Ko艣cio艂owi, co pa艅stwowe, pa艅stwu byle g贸wno.

Mamy kolejne podej艣cie funkcjonariuszy pa艅stwa do wykrojenia ze 艢wi臋tokrzyskiego Parku Narodowego terenu, na kt贸ry chrapk臋 maj膮 funkcjonariusze Pana Boga ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblat贸w Maryi Niepokalanej. Sukienkowi chc膮 rozkr臋ci膰 biznes pielgrzymkowy, a do tego potrzebuj膮 budynk贸w i terenu, aby stworzy膰 centrum pielgrzymkowe z baz膮 noclegow膮. Co roku 艁ys膮 G贸r臋 odwiedza ponad 300 tysi臋cy pielgrzym贸w, a mog艂oby wi臋cej. Do zgarni臋cia jest wi臋c kupa szmalu.

 

Drzazga z krzy偶a, kt贸ry si臋 przy艣ni艂

Aby zrozumie膰, o co toczy si臋 b贸j, trzeba si臋 cofn膮膰 do 艣redniowiecza, gdy na 艁ys膮 G贸r臋 (zwan膮 te偶 艁y艣cem lub 艢wi臋tym Krzy偶em) przybyli benedyktyni. W XIV w. trafi艂y tam relikwie drzewa krzy偶a 艣wi臋tego. Podw贸jny krzy偶 z艂oty, w kt贸rym jak w magicznej szkatule schowane s膮 drzazgi z drewnianego krzy偶a, zosta艂 wyprodukowany wraz z tysi膮cami innych podobnych krucyfiks贸w prawdopodobnie w XI w., a schowane drzazgi nie maj膮 nic wsp贸lnego z krzy偶em, na kt贸rym mia艂 umrze膰 Chrystus. Ciemny lud jednak to kupi艂 i od sze艣ciuset lat pielgrzymuje do sanktuarium, gdzie zape艂nia braciszkom zakonnym sakiewki licznymi ofiarami.

Interes podupad艂 w czasie zabor贸w. Decyzj膮 papie偶a Piusa VII klasztor zosta艂 skasowany, a zabudowania przekazano na rzecz Kr贸lestwa Kongresowego. W budynkach poklasztornych dzia艂a艂 dom poprawczy dla tzw. ksi臋偶y zdro偶nych, czyli niemoralnie si臋 prowadz膮cych 鈥 a potem wi臋zienie.

Po odzyskaniu niepodleg艂o艣ci przez Polsk臋 Ko艣ci贸艂 kat. uzna艂, 偶e czas na nowo rozkr臋ci膰 biznes pielgrzymkowy. W 1936 r. sanktuarium i cz臋艣膰 zabudowa艅 zosta艂y zasiedlone przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblat贸w Maryi Niepokalanej. Plany wzi臋艂y w 艂eb, bo wkr贸tce wybuch艂a wojna.

Zbrodnicza komuna pozwoli艂a braciszkom kontynuowa膰 dzie艂o bo偶e. W艂adze zdecydowa艂y, 偶e starsze cz臋艣ci kompleksu klasztornego z XII w. b臋d膮 nale偶a艂y do Ko艣cio艂a, a m艂odsze, XVII-wieczne, czyli skrzyd艂o zachodnie i szpitalik, przejmie Ministerstwo Le艣nictwa, a w艂a艣ciwie utworzony w 1950 r. 艢wi臋tokrzyski Park Narodowy, w kt贸rego granicach pod 艣cis艂膮 ochron膮 znalaz艂a si臋 艁ysa G贸ra.

Pa艅stwo i Ko艣ci贸艂 koegzystowa艂y przez kilkadziesi膮t lat. Po upadku PRL zakonnicy poprzez nies艂awn膮 Komisj臋 Maj膮tkow膮 pr贸bowali przej膮膰 zabudowania b臋d膮ce w艂asno艣ci膮 parku narodowego. Starania te okaza艂y si臋 nieskuteczne.

Nawet uleg艂a wobec funkcjonariuszy Pana Boga komisja uzna艂a, 偶e nie ma ku temu 偶adnych podstaw prawnych, historycznych czy moralnych.

Cho膰 decyzja by艂a niepodwa偶alna i nieodwo艂alna, ojczulkowie nadal czynili starania, aby przej膮膰 nie tylko budynki, ale te偶 cz臋艣膰 chronionego parku, naciskaj膮c na kolejnych ministr贸w 艣rodowiska.

 

Ca艂o艣膰 na 艂amach