Staro艣膰 (nie) rado艣膰 – NIE

Nic mnie bardziej nie wkurwia ni偶 telewizyjne programy dla starc贸w prowadzone przez geriatr贸w, psycholog贸w i psychiatr贸w. Traktuj膮 oni tzw. senior贸w jak zwierz臋ta hodowlane, np. 艣winie. Maj膮 nas nie za indywidua, czyli jednostki, osobowo艣ci ludzkie, lecz za stado. M贸wi膮 ze sztuczn膮 dobrotliw膮 s艂odycz膮 jak do ma艂ych dzieci. Np. w TVP Info 艂adna m艂oda specjalistka namawia艂a wnucz臋ta, hak im w k艂ak, do przychodzenia pod dom dziadk贸w i pokazywania si臋 im przez szyb臋, rysowania starcom laurek i zabawiania wieczorem przez telefon. A tu ja, kurwa, siedz臋 w domu za biurkiem i z braku czasu nie wyrabiam si臋 z robot膮. S膮dz臋, 偶e nie jestem wyj膮tkiem, bo starzy pracuj膮 w spos贸b spowolniony. Udusi艂bym t臋 psycholo偶k臋, chocia偶 mia艂a 艂adn膮 艣niad膮 karnacj臋, szkoda wi臋c, 偶eby zsinia艂a.