Gramatyka wojny – NIE

Uporz─ůdkowany zbi├│r regu┼é w sprawie zorganizowanego konfliktu.

Genera┼éowie przygotowuj─ů si─Ö do kolejnej wojny jak gdyby mia┼éa by─ç ona jak ta poprzednia. Ich prze┼Ťwiadczenia s─ů mylne, ale przenoszone jakim┼Ť cudem z pokolenia na pokolenie. Jakkolwiek w sferze militarnej wojny si─Ö zmieniaj─ů, doznania zwyk┼éych obywateli, kszta┼étowane przez krajowe systemy komunikowania, charakteryzuj─ů si─Ö zadziwiaj─ůcymi podobie┼ästwami. Anne Morelli z Uniwersytetu Brukselskiego przeanalizowa┼éa histori─Ö spo┼éeczn─ů wojen ostatniego stulecia, aby doj┼Ť─ç do pora┼╝aj─ůcych wniosk├│w. Mianowa┼éa je ÔÇ×Pryncypiami wojennej propagandyÔÇŁ (ÔÇ×Die Prinzipien der KriegspropagandaÔÇŁ nigdy nie przet┼éumaczono na angielski; ksi─ů┼╝ka wygl─ůda jak podr─Öcznik). Pojawia┼éy si─Ö zawsze, wsz─Ödzie i towarzyszy┼éy ka┼╝demu konfliktowi.

 

  1. Nie chcemy tego

Nie zdarzy┼éo si─Ö, aby jakiekolwiek rz─ůdy chcia┼éy wojny. Wszyscy jawili si─Ö jako ksi─ů┼╝─Öta pokoju. W roku 1914, gdy rz─ůd francuski og┼éosi┼é mobilizacj─Ö przed wojn─ů z Niemcami, o┼Ťwiadczy┼é, ┼╝e mobilizacja nie jest wojn─ů, ale najlepszym sposobem utrzymania pokoju. Zapewniano spo┼éecze┼ästwo, ┼╝e Francja nigdy nie mia┼éa ambicji imperialistycznych ani militarystycznych ÔÇô w co oczywi┼Ťcie Francuzi wierzyli, nawet patrz─ůc na pomnik Napoleona.

Kajzerowskie Niemcy r├│wnie┼╝ twierdzi┼éy, ┼╝e nie b─Ödzie wojny, poniewa┼╝ zwi─ůzki gospodarcze z Francj─ů s─ů tak ┼Ťcis┼ée i symbiotyczne, ┼╝e wojna by┼éaby samob├│jstwem.

Festiwal pacyfizmu poprzedza┼é II wojn─Ö ┼Ťwiatow─ů. Lord Chamberlain przywi├│z┼é ┼Ťwiatu pok├│j. ÔÇ×Ni┼╝ej podpisany, niniejszym pozwalam sobie z szacunkiem zasugerowa─ç, by Pokojowa Nagroda Nobla za rok 1939 zosta┼éa przyznana Kanclerzowi Rzeszy Niemieckiej Adolfowi HitlerowiÔÇŁ – napisa┼é w styczniu 1939 r. do komitetu noblowskiego szwedzki parlamentarzysta Erik Brand. Stanowisko Szweda wynika┼éo z prze┼Ťwiadczenia o oczywistym pacyfizmie Hitlera. Ten wszak o┼Ťwiadczy┼é w berli┼äskim Sportpalast we wrze┼Ťniu 1938 r., ┼╝e ÔÇ×nar├│d niemiecki nie chce niczego poza pokojemÔÇŁ.

Pacyfizm Hitlera posuni─Öty by┼é do tego stopnia, ┼╝e gdy niemieckie pociski mia┼╝d┼╝y┼éy Westerplatte 1 wrze┼Ťnia, zwo┼éa┼é Reichstag, aby poinformowa─ç, ┼╝e ÔÇ×stosunki Niemiec z Polsk─ů przybra┼éy obr├│t, kt├│ry zapewni pokojowe wsp├│┼éistnienieÔÇŁ.

Wojny nie chcia┼éa te┼╝ Francja, kt├│ra zanim j─ů Niemcom wypowiedzia┼éa, o┼Ťwiadczy┼éa, ┼╝e Francuzi nigdy nie byliby zdolni do inwazji na terytorium obcego pa┼ästwa. Premier ├ëdouard Daladier 2 wrze┼Ťnia poinformowa┼é parlament, ┼╝e z ÔÇ×czystym sumieniem b─Ödzie przeciwstawia┼é si─Ö wojnie do ostatniej chwiliÔÇŁ. Nazajutrz podpisa┼é akt wypowiedzenia wojny Niemcom.

Nie chcia┼é tej wojny japo┼äski cesarz Hirohito, co nawet zosta┼éo udowodnione przed ameryka┼äskim s─ůdem po jej zako┼äczeniu.

 

  1. To nie my pierwsi, to oni

Gdy ju┼╝ wbrew woli wszystkich wojny wybucha┼éy, ka┼╝da z walcz─ůcych stron twierdzi┼éa, ┼╝e za wojn─Ö wy┼é─ůczn─ů odpowiedzialno┼Ť─ç ponosi wr├│g i jego sprzymierze┼äcy.

Wed┼éug o┼Ťwiadczenia rz─ůdu francuskiego z 4 sierpnia 1914 r. ÔÇ×Francja zosta┼éa wci─ůgni─Öta do wojny przez ca┼ékowite zaskoczenie nag┼é─ů, haniebn─ů, podst─Öpn─ů, bezprecedensow─ů agresj─ů NiemiecÔÇŁ. Rz─ůd Francji oczywi┼Ťcie s┼éowem nie wspomnia┼é o knowaniach z Rosj─ů, kt├│rej przypisywano ├│w nieszcz─Ösny incydent w Sarajewie, jaki rzekomo rozpali┼é I wojn─Ö ┼Ťwiatow─ů.

Niemiecka opinia publiczna przez 5 lat by┼éa przekonana, ┼╝e wojn─Ö (zwan─ů II ┼Ťwiatow─ů) wywo┼éa┼éa Polska, dopuszczaj─ůc si─Ö ÔÇ×maltretowania 1,5-milionowej mniejszo┼Ťci niemieckiej, nieustannych i okrutnych narusze┼ä granic. F├╝hrer znosi┼é te prowokacje z najwi─Öksz─ů cierpliwo┼Ťci─ů, maj─ůc nadziej─Ö, ┼╝e Polska jednak si─Ö opami─ÖtaÔÇŁ. Ale sta┼éo si─Ö odwrotnie. Skoro Polska og┼éosi┼éa powszechn─ů mobilizacj─Ö i dokona┼éa trzech niczym niesprowokowanych atak├│w na terytorium Niemiec, ÔÇ×z najwi─Öksz─ů niech─Öci─ůÔÇŁ kanclerz zgodzi┼é si─Ö, aby junkersy zbombardowa┼éy Wielu┼ä.

My natomiast pozostawali┼Ťmy przez d┼éugie lata w b┼é─Ödzie, ┼╝e to wr├│g napad┼é na Polsk─Ö z kraju s─ůsiedniego. Poinformowa┼éa o tym Warszawa i wszystkie rozg┼éo┼Ťnie Polskiego Radia: ÔÇ×Dzi┼Ť rano o godzinie pi─ůtej minut 40 oddzia┼éy niemieckie przekroczy┼éy granic─Ö polsk─ů, ┼éami─ůc pakt o nieagresji. Bombardowano szereg miast!ÔÇŁ.

Za wojn─Ö na zachodzie w poj─Öciu niemieckiej opinii publicznej odpowiedzialne by┼éy Francja i Anglia, co ju┼╝ by┼éo bardziej logiczne. To one bezdyskusyjnie wypowiedzia┼éy Niemcom wojn─Ö, staj─ůc si─Ö agresorami.

Atak Niemiec na Zwi─ůzek Radziecki nazwano ÔÇ×defensywnymi dzia┼éaniami wyprzedzaj─ůcymiÔÇŁ, poniewa┼╝ Rosjanie i tak by zaatakowali, twierdzili wszyscy Niemcy z powag─ů.

W sierpniu 1990 r. w Kuwejcie Saddam Husajn, ÔÇ×kryminalny dyktator, ┼éami─ůc prawo mi─Ödzynarodowe, rzuci┼é wyzwanie ┼ŤwiatuÔÇŁ – twierdzi┼é prezydent Stan├│w Zjednoczonych. Zaatakowana przez Husajna Ameryka nie mog┼éa post─ůpi─ç nijak ni┼╝ odpowiedzie─ç obron─ů, kt├│ra nosi miano pierwszej wojny w zatoce.

W przeddzie┼ä drugiej wojny w Iraku genera┼é Colin Powell zapewnia┼é: ÔÇ×My, Amerykanie, nie jeste┼Ťmy wojowniczy. Bardzo niech─Ötnie idziemy na wojn─ÖÔÇŁ. Brytyjski premier Tony Blair przekonywa┼é: ÔÇ×Nie chcieli┼Ťmy tej wojny. Ale odmawiaj─ůc zaprzestania produkcji broni masowego ra┼╝enia, Saddam nie pozostawia nam innego wyboru, jak tylko dzia┼éa─çÔÇŁ.

Wszystkie agresje militarne minionego stulecia przedstawiane by┼éy w┼éasnym spo┼éecze┼ästwom przez ich rz─ůdy jako: kontrataki, defensywa, w najgorszym razie kroki konieczne, aby unikn─ů─ç zbli┼╝aj─ůcej si─Ö nieuchronnie inwazji. Dokonywano te┼╝ dzia┼éa┼ä wyzwole┼äczych wobec ju┼╝ dokonanych aneksji. Nikt nigdy nikogo pierwszy nie zaatakowa┼é.

 

Ca┼éo┼Ť─ç na ┼éamach